Kunstenaar Willen van Leusden (1886-1974) was leraar aan de School voor Kunst-Industrieël Onderwijs in Utrecht. Hij ontwierp voor de Rotterdamse uitgeverij Nijgh & Van Ditmar twaalf schoolplaten, bestemd voor de methode Teekenen op de lagere school (1927).
In de jaren twintig van de vorige eeuw dreigde het tekenonderwijs in verval te raken: de tekenvaardigheid van onderwijzers was ver onder de maat en de methodes voldeden niet meer aan de eisen van de tijd. Met onderwijzeres C. Bakhuizen van den Brink-Ozinga ontwikkelde Van Leusden een methode waarin de tekenopdrachten aangepast zijn aan de leeftijd en het motorische stadium van het kind. De platen zijn ontwikkeld voor de vijfde, zesde en zevende klas van het lager onderwijs (vanaf 10 tot 13 jaar).

Bij deze leeftijden legden Bakhuizen van den Brink-Ozinga en Van Leusden de nadruk op de oefening van het oog, door nauwkeurigheid in de vormgeving na te streven. De wandplaten gaven de mogelijkheid tot boeiende en sprekende vormgeving, zonder de belemmering van schaduw, zoals bij ruimtelijke figuren.
Dit laatste bleek noodzakelijk voor het begrijpen en goed weergeven van perspectief. Voorwerpen en figuren waar leerlingen in de regel belangstelling voor hebben, werden door Van Leusden op kunstzinnige wijze vertaald naar wandplaten met frisse kleuren in evenwichtige vlakken.

De platen van kunstenaar Willem van Leusden zijn momenteel te zien in het Nationaal Onderwijsmuseum, eerste verdieping, prentenkabinet.